nie pasuję
zawadzam
ranię
rozcinam niebo
milczeniem
ratuję drzewa
przed zapomnieniem
znam ich imiona
na pamięć
w szumie ich
liści
odpoczywam
od siebie
i znikam
w słońcu
rozciągam
zmęczone myśli
na mokrym
od wspomnień mchu
chyba tu zostanę
zapuszczę korzenie
może ktoś
zapamięta moje imię
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz